31 Aralık 2010

Once Upon A Time In My Life - X

Cuma, Aralık 31, 2010
2009 2010 2011





Kendi manzaramdan kendime bakıyorum yine ve yine bir yıl geride kalıyor, hikayeleri ile beraber..


1 Ocak 2010:
Hayatımın en sessiz sakin yılbaşını geçirdim. 3 kişi gece geç saatlere kadar muhabbet ettik.

11 Ocak 2010:
Dünyanın çeşitli yerlerinden güzel kişilerle tanışıp onları evimde ağırlamamı sağlayan CouchSurfing web sitesine üye oldum.

6 Şubat 2010:
Yapılan seçimler sonucunda SGAC'nin Ortadoğu Koordinatörü olarak seçildim.

26 Şubat 2010:
Çok güzel geçen 2009 Dünya Astronomi Yılı'nın kapanışını yaptık. Mükemmel bir konser eşliğinde mükemmel bir kapanıştı...

01 Mart 2010: 
Başkalarının Rüyaları isimli kısa filmin çekimlerine başladık. Film çekimleri ve kurgusu her şeyiyle çok güzeldi... O filmin yönetmeni muhteşem insanla (en azından kurgular süresince) yaşamak çok güzeldi. Muhabbetlerimiz değişilmez ve eşsizdi...

18 Mart 2010: 
Çanakkale'yi anlatan tiyatro oyunu Nesl-i Asım, 17. oyunum olurken 58.kere sahneye çıktım. Oyunun Çanakkale'yi anlatması itibari ile yaşadığım duyguların güzelliği bambaşka idi.

23 Mart 2010: 
Kazancılar Üniversitesi oyunu, 18. oyunum olurken 59. kere sahneye çıktım. Bu aynı zamanda tiyatrodan para kazanmaya başladığım ilk proje oldu...

6 Nisan 2010: 
Hayatımın ilk paskalyasını yaşadım, bol bol yumurta boyadım...

13 Mayıs 2010: 
Çetin Şen Bilim ve Sanat Merkezi'ndeki dünya tatlısı çocuklar ile Astronomi derslerine başladık...

24 Haziran 2010: 
ATOM'la beraber İzmir'de idik. Denizli'de doğduğum büyüdüğüm topraklarda idik...



17 Temmuz 2010: 
İki arkadaşı ile birlikte batı Makedonya turuna çıktık. Kamp yaparak gezdiğimiz çok güzel bir hafta geçirdik. Hayatımda olmadığım kadar yeşile ve doğaya gark oldum.

30 Temmuz 2010: 
Yine Doğdum! 25.yaşıma Prag'da girdim. Pastamda ilk defa yaşım kadar mum, çevremde de 4 güzel insan vardı...

21 Ağustos 2010: 
Almanya'da 3 hafta süren International Astronomical Youth Camp adındaki kampa katıldım. Bir sürü güzel insanla tanıştım. Unutulmayacak bir 3 hafta geçirdim.

23 Ağustos 2010: 
Çocukluk hayalimdi onu görmek... Dergi sayfalarından kesmiştim fotoğraflarını, saklamıştım yıllarca... Bu sefer gittim, gördüm ve ben çektim fotoğraflarını...

24 Ağustos 2010: 
Belgrad'ı gördüm, Tuna Nehri'ni gördüm... Hepsinden öte, Anci'yi tanıdım, mutlu oldum...

4 Eylül 2010: 
Yine bir astronomi kongresi, güzel konular, güzel tartışmalar, yeni arkadaşlar, eski arkadaşlar, güzel anılar, sıcak Adana...




21 Ekim 2010: 
Güney doğu illerini tek tek gezip, gökyüzünü ve yıldızları onbinlere taşıdık. Bilal beyin inanılmaz bir şekilde organize ettiği muhteşem bir proje, akıllarımıza, kalplerimize kazındı...

5 Kasım 2010: 
Ata'ma gittim, doğduğu topraklara, doğduğu eve... Selanik'i gördüm, gezdim...

22 Kasım 2010:
Hayatım değişti... Çok değişti... Yeni bir yol çiziyorum.

6 Aralık 2010:
Bugün yaptığımdan ötürü kendimi asla affetmeyeceğim.

11 Aralık 2010:
Dün gece, Belgrad'dan geldim eve ve dedim: "artık bitti!" ve beyaz şehir Belgrad'dan kendimi Tuna'ya bıraktım. Tuna da beni denizlere bıraktı...

22 Aralık 2010: 
Hayatımda ilk defa safra taşım oldu. Bugün öğrendim bunu, hayatımdaki en büyük ağrıyla...

29 Aralık 2010:
En güzel yılbaşı partisi başlıyor, o güzel insanlarla...

31 Aralık 2010:
Kendimce, güzel bir yıl geçirdiğimi düşündüm ve mutlu oldum....



(Fotoğraflar (sırasıyla) Dicle KOLUKISA, Ferit Ender ÇALGIN, H. Aziz KAYIHAN, Josh VEITCH-MICHAELIS, H. Aziz KAYIHAN, H. Aziz KAYIHAN ve Romi KUNTSMAN tarafından çekilmiştir. Logo CouchSurfing organizasyonunun tescilli logosudur.)

28 Aralık 2010

Astronomik Hareket Engellenemez!

Salı, Aralık 28, 2010
Eğer 1 dakika vaktiniz var ise aşağıda linki verilen anketi doldurmanızı rica ediyorum. Umuyorum ki birkaç aya kadar sonuçları aldığımızda, yaz ortasında veya güz başında hoş bir sürprizle beraber ortaya çıkacağız. Bunda sizlerin de bir parmağı olması ise olabilecek en güzel şey olacak.

https://spreadsheets.google.com/viewform?formkey=dDF3OG5vbjZJeUNvU0pRR1NjWUJKU1E6MQ

Şimdiden ankete katılan herkese çok teşekkürler...

26 Aralık 2010

25 Aralık 2010

Yeşil Işık

Cumartesi, Aralık 25, 2010
NTV yeşil ışığı verdi sayın izleyici. "İnternetten film 1 dakikada, sarkı saniyede inecek!" başlığı ile artık film ve şarkı indirebileceğimizi mi kastetti bilemiyorum ama Türkiye'de (alında Dünya'nın birçok yerinde) internet kıyas ölçeği bu olmuş durumda.


Türk Telekom interneti hızlandırıyormuş falan ama yine pahalı. Şimdiki tarifelerle kıyaslayınca 100 Mbps internet paketi ucuz görünüyor ancak Dünya standartlarında pahalı (Dünya standartlarına göre Türkiye'de ne pahalı değil ki!..). İkinci bir nokta ise Türk Telekom'un eskiden beri devam eden bir kötü özelliği var. TT, yüksek hızlı internet paketleri konusunda çok kısır. Sunulacak paketler sade 50 ve 100 Mbps. Peki niye mesela 10 yok, yada 20? Tamam 8 Mpbs olunca 10 saçma gibi durabilir ama 20? Bunun temel sebebi ise, 100 ve 50 Mbps'nin günümüz ev kullanıcısı için biraz fazla olması. Bunun sebebini şöyle açıklayayım: Günümüzde herhangi bir webserver, tek bir kaynağa genelde 2-3 MB'tan fazla veri aktarımı yapmıyor ve işin açığı bu rakam gayet iyi. Bu şu demek: Torrent harici, direk kaynaktan çekilen dosyalarda hiçbir zaman 50 veya 100 Mbps'den %100 verim alamamak. Tabi 5-6 farklı kaynaktan dosya indirmiyorsak. Torrent bu kapsama girmiyor pek ama ikincil sorun şurada başlıyor: İndirme hastalığı bulunan insanların bir çoğu bilgisayarını gece açık bir şekilde bırakır ki, kullanılmayan saatlerde gerçekleşsin indirmeler diye... Peki günde 8 saat download yaptığımızı düşünsek... Yada 4 saat diyelim biz sonuç ne? Bir ay sonunda elinizde 100 Mbps hızla 4 TB veri bulurken 50 Mbps hızla 2 TB veri bulunuyor. Şu anda kimde bu kadar veriyi saklayacak kadar kapasite var?

Bunlar naçizhane düşüncelerim olmakla birlikte, 8 Mbps adil kullanım kotalı internete çamur atamadan edemeyeceğim: Eğer download yapmayacaksam, 8 Mbps gibi bir internete neden ihtiyaç duyayım. Vakti ile ayda ortalama 120 GB veri aktarımı yapan birisi olarak bunları söylüyorum. Benim bu kadar download yapmamdan kimsenin kötü etkilendiğini veya internetsiz kaldığını zannetmiyorum. Peki o zaman ben download yapmayacaksam 8 Mbps hız niye??

Velhâsıl, bu konu uzar gider... Asıl soru "biz film indirelim mi?" sorusu. Bu konuda OnurCUK'un kıymetli fikirleri var, bir ara vakit bulursam aktarırım buraya...

Sağlıcakla kalın...

24 Aralık 2010

Her Şey

Cuma, Aralık 24, 2010
seni gördüm,
mutluydun,
ağlıyordun,
karışmıştın...
sonra yoruldun,
kaçtın,
kayıptın,
mutluydun,
gülümsüyordun,
çözülüyordun...
sonra düştün.
mutsuzdun,
gülümsüyordun,
boş vermiştin...
sonra koştun,
hüzünlüydün,
gülmüyordun,
düğümlenmiştin...
sonra hızlandın,
mutluydun,
gülümsüyordun,
çözülmüştün...
sonra...
sonra birşey olmadı güzelim...
aşk oldu...
Sende birşey değişmedi,
sen hep mutluydun,
mutsuzdun,
gülümsüyordun,
ağlıyordun,
karışmıştın ve
çözülmüştün...
...
Değişen dünya oldu...







(Fotoğraf: laurapora)

23 Aralık 2010

Eksik Parça

Perşembe, Aralık 23, 2010
Déjà vu'den bahsettikten sonra bunu da yazmak istedim. 1-2 saat kadar önce garip bir durum yaşadım.

Odaya gitmeden önce, kendime elma suyu dolduruyordum, odaya gidince içerim diye. Sonra ellerimi yıkarken bardak arandım banyoda... Sonrasında ise neden banyoda olduğumu kavramaya çalıştım. Hatırladığım kadarı ile en son elma suyu dolduyordum fakat sonrasındaki ilk görüntü ellerimi yıkadığım, ve o geçen süreç içerisinde ne olup bittiği konusunda bir fikrim yok...?

Déjà vu

Perşembe, Aralık 23, 2010
On resimlik bir foto galeri içerisinde bu şekilde çok yavaş ilerleyeceğimin farkındayım ancak bir sonraki resimde ise Déjà vu'nün  bir sır olduğu ve açıklanamadığı söylenmiş. 

Bu sefer uzunca yazmayacağım. Kabaca bir açıklama yapmak gerekirse Déjà vu'nün ne olduğuna dair:
İnsan hafızası genel olarak iki bölümden oluşur. Bunlara birinicil ve ikincil hafıza deniyor. Hafızamızın bu şekilde iki bölümü olmasının sebebi, şu anda yaşıyor olduklarımız ile geçmişte yaşadıklarımızı ayırt edebilmemiz. Genel olarak içinde bulunduğumuz 20-30 saniye sürecinde yaşanan olaylar birincil hafızada tutuluyor ve burada eskiyen hafıza, ikincil hafızaya gönderiliyor ve biz o anı şu an yaşamadığımızın bu şekilde farkına varıyoruz. 

Zaman zaman beynimizde gerçekleşen küçük bir kısa devre sonucu anlık yaşadığımız olaylar direk olarak ikincil hafızaya gönderiliyor. Biz hissiyatımızdan kaynaklı olarak o anda olduğumuzu bildiğimiz halde hafızamız bize aksini söylüyor ve Déjà vu dediğimiz olayı yaşıyoruz.

Tanımlanan Uçan Cisim

Perşembe, Aralık 23, 2010
ntvmsnbc foto galerilerinden birinde, bilimin çözmediği şeyleri ortaya koyuyor. Bunlardan birisi ise şu:

"UFO'lar

Birçok insanın gökyüzünde Tanımlanamayan Uçan Cisim(UFO) gördüğü yadsınamayacak bir gerçek. Konu hakkındaki tartışma ise tanımlanamayan bu cisimlerin meteor, uçak veya meteroloji balonu mu yoksa dünyadışı varlıklara ait uzay gemileri mi olduğu hakkında. Bilim adamları evrenin büyüklüğü düşünüldüğünde ‘uzaylı’ların gezegenimizi ziyareti pek olası görmüyor ama uçan objeler hâlâ tanımlanamıyor."




Şimdi irdeleyelim:
   -Birçok insanın gökyüzünde tanımlanamayan uçan cisim gördüğü yadsınamayacak bir gerçek olarak verilmiş ama ben bugüne kadar "tanımlanamayan bir cisim gördüm" (hayatlarının herhangi bir döneminde) diyen görmedim. Cümle eğer "Birçok insanın gökyüzünde tanımlayamadığı uçan cisim gördüğü yadsınamayacak bir gerçek" şeklinde verilseydi anlamlı olabilirdi. Zira mesela, birçok insan yapay uyduların geceleri çıplak gözle gökyüzünde görülebildiğini bilmez ve çok büyük bir çoğunluk bunları UFO olarak yorumlar. Çünkü yapay uydular, gökyüzünde herhangi bir anda, herhangi bir yerde bir anda belirir ve gittikçe parlaklaşır. En yüksek parlaklığa ulaştıktan sonra da sönükleşip gözden kaybolur. Bazen bir tane görebilirken, zaman zaman 5 tanesini yanyana görebilirsiniz. Bu tür uydu geçişleri bir gece boyunca çok sık meydana gelir.

  -Konu hakkındaki tartışmadan bahsedilmiş ancak bilim camiası içerisinde böyle bir tartışma yok. Bu yorumu, "Bilimin çözemedikleri" başlığı altında yazılmış olmasından ötürü yapıyorum zira, bilim camiası ile medya ve ufocular arasında bırakın tartışmayı, savaş var.

  -Uçan objelerin hâlâ tnaımlanamadığı da söylenmiş yazıda ancak bugüne kadar belgelenmiş ve ne olduğu tanımlanamamış bir cisim yok. En azından henüz yok. Dünya'da her gece yüzlerce teleskop optik, x-ışını, gama ışını, radyo, mikrodalga, kızılötesi bölgelerde her gece gökyüzünü gözlemlediği halde bugüne kadar hiçbir gözlemevi tarafından rapor edilmiş tanımlanamayan bir cisim yok.

Sonuca gelirsek efendim, "yok dünya dışı yaşam" diyerek kestirip atan insanlar değiliz biz bilim insanları ancak uzaktan bakıp gördüğümüz serabı göl zannetmiyoruz.

Hikayenin Devamı...

Perşembe, Aralık 23, 2010
İki gün önce yazmıştım, Gilbert Sendromu ile ilgili durumumu... 

Ertesi sabah OnurCUK'tan gelen maili okuyordum, meraklanmış, nasıl olduğumu öğrenmek istemişler. Mailin üzerinden tam 3-4 dakika geçmiş derken aşağı yukarı karaciğerimin olduğu bölgeden bir ağrı hissedip, bir an sıçradım ağrının etkisi ile... Anlık birşeydi. Tam arkasından ne oluyor diye düşünürken bir ağrı daha saplnadı, daha şiddetli, daha uzun... Ne olduğunu anlamama kalmadan kendimi ağrıdan kıvranıyor olarak buldum. Öyle bir ağrı değildi, ben daha önce o derece bir ağrı hissetmedim hayatımda. Güç bela kendimi içeri attım. Hemen bir doktordan randevu aldım derken, periyotlar halinde gidip gelen ağrı katlanılabilir seviyelere geriledi.

Bir saate kadar doktorla olan randevumuza gittik. Doktor beni kabaca bir dinledikten sonra, ultrason cihazını ilk koyduğu yerde şunları söyledi: "Taş var sende, safra taşı. 2 tane taş, sıkışmış kanalda enfeksiyon kapmış."

"Ama..." dedim, "...ağrı orada değil, ağrı...". Ben lafımı bitirmeden, "ağrın şurada, biliyorum" diye gösterdi o bölgeyi. Sonra gerekli ilaçları yazıp, taşların yukarı gitmesini bekleyeceğiz dedi...

Aradan bir 12 saat kadar süre geçtikten sonra, gece birden ağrı hissetmeye başladım tekrar. İşte o an, sabahkinin ağrı olmadığını anladım. Birisi iç organlarımı deşiyormuşçasına bir ağrı...

Gözlerimden yaş gele gele, ben çığrına çığrına, gecenin bir yarısı hastaneye gittik. İki adet serum, tonlarca ağrı kesici verdiler. Ama ağrının devam ettiği o iki saat, hâlâ aklımda...

Velhâsıl, ameliyat şart dediler. Enfeksiyon olduğu için doktor amleliyettan şu aşamada çekiniyor. Ama, önümüzdeki günlerde ağrının durumuna göre, ameliyat olma riskim var. Umarım 16-17 Ocak'a kadar bir sancı gelmez... O tarihte Türkiye'de, Denizli'de olacağım ve her şey daha problemsiz gerçekleşecek....

Tüm bu sürecin en ilginç unsuru, hayatımda ilk defa gerçekleşse de, mevcut bir hastalığımın gelmekte olan rahatsızlığımı gizlemesi oldu. Çünkü safra taşının belirtileri ile GS'nun belirtileri aynı.

Bu arada, testlerimi de aldılar ve Bilirubin değerim 7,2 mg/dL çıktı...

21 Aralık 2010

Gilbert's Syndrome - Gilbert Sendromu

Salı, Aralık 21, 2010
Yakında Gilbert Sendromu ile ilgili detaylı bir veya birkaç yazı yazacağım. Bu aynı zamanda bloguma "Ürobilinojen +" arama sonucu gelen birçok kişiye de bu konularla ilgili bir fikir vermiş olacak.

Bugünlerde de bilirubin değerim tavan yapmış durumda. Şimdiye kadar ölçülmüş en yüksek bilirubin değerim 9,4 mg/dL (normal değerler 0 - 1,2 mg/dL). Ancak şu dönem hayatımın en yüksek değerlerindeyim.

Bilirubin değerim ne kadar yüksek olursa olsun, gözlerim hiç uzaktan farkedilecek kadar koyu sarı ve idrarım hiçbir zaman koyu kahverengi olmamıştı...

Tabii değerin bu kadar yüksek olması yanında karın ağrısı ve baş ağrısı ile birlikte geliyor...

Velhâsıl, uzun süredir yazarım belki derken, bugün kesin ve kesin olarak bu konuyu yazmaya karar verdim...

Umarım 1-2 aya yazmış olurum...

Külliyen Yalan - II

Salı, Aralık 21, 2010
Ümit Burnu

Başlıktan da belki anlamışsınızdır -doğrusunu biliyorsanız- bu Külliyen Yalan'ın ne olduğunu.

Çok uzun tutmayacağım bu yazıyı. Bir çoğumuz biliyoruz, Vasco da Gama Ümit Burnu (Cape of Good Hope)'nu geçen ilk denizci. Zaman zaman Ümit Burnu'nun kâşifi olarak nitelendiren de olur. Bu noktada yorum yapmadan geçemeyecğim: Vasco da Gama Ümit burnu'nun kâşifi olmadığı gibi, burnu geçen ilk kişi de değildir. Ümit Burnu'nu keşfeden ve aşan ilk kişi Bartolomeu Dias'dır. Tabii bu noktada da tarihte bilinen diye not düşmekte fayda var.

Vasco da Gama, Hindistan'a, Ümit Burnu'nu aşarak ilk ulaşan ve Hint Deniz yolunu keşfeden kişidir. Bunlar sadece birkaç küçük yorumdu... Külliyen Yalan olan durum ise Afrika'nın en güney ucu olan Ümit Burnu!

Yok efendim böyle birşey. Ümit Burnu Afrika'nın en güney noktası değildir. Bırakın en güney olmamasını, Afrika'nın güneyindeki burunları güneyden kuzeye sıralarsak Ümit Burnu 8. sırada gelir.

Afrika'nın kıtasının en güney noktası Agulhas Burnu (Cape Agulhas)'dur. Aynı zamanda Agulhas burnu,  Hint Okyanusu ile Atlas Okyanusu'nun coğrafi olarak birbirinden ayrıldığı noktadır.

19 Aralık 2010

Boş Konuşma - III

Pazar, Aralık 19, 2010
Toplum olarak boş ve gereksiz konuşmayı çok seviyoruz... Bazen de tutarsız konuşuyor, kendi kendimize bir kısırdöngü yaratıyoruz.

Bunlardan birine de toplu taşıma da sık sık rastlayabiliriz. Özellikle söz konusu şehir içi otobüsler olduğunda.

Hepimiz biliyoruz ki, Türkiye'de otobüsler öyle pek de vaktinde hareket eden araçlar değil. Bunun tabii ki onlarca sebebi var ancak bu sebeplerden en önemlisi bu konudan şikayet eden bizleriz. Ben Türkiye'nin hiçbir yerinde bir otobüsün durağa sürekli aynı saatte geldiğini görmedim. Varsa eğer, sözüm meclisten dışarı ancak otobüsler durağa ±5 dk. içinde gelir. Bu zamanlama haricindeki her 5-10 dakika gecikme için söylemediğimizi bırakmayız: "Aman, efendim, Türkiye burası, zaten ne doğru düzgün işliyor ki..." vesaire...

Şimdi, aynı biz, bir durağa geldiğimizde tam o sırada otobüs yenice hareket ediyorsa, arkasından koşturur, kapısına camına tıklatıp, otobüsün durmasını sağlarız. Kendimiz için... Çünkü ya geç kalmışızdır, ya bir sonraki otobüs 1 saat sonra, yarım saat sonra falandır. Peki, durakta beklerken otobüsün geç kalmasından şikayet eden biz, otobüsü yarım dakika geciktirme hakkını kendimize nereden veriyoruz. Eğer otobüs bizim koşturmamıza rağmen durmuyorsa, küfrü basan yine biz...

Benzer bir konuya tıklım tıklım otobüslerde de rastlıyoruz. Otobüsün içinde iken şoför yolcu almaya devam ettiğinde söylenmeye başlarız, "yahu gidecek yer kalmadı nereye gidelim" diye... Çok tartışmalara tanık oldum şoförlerle yapılan ve genelde şoförlere hak veriyorum. Basit sebep şu, çünkü biz, otobüsün ön kısmında, soğukta, karda, kışta, vs otobüs beklerken, otobüs geldiğinde arka tarafa bakıp daha yer var diyerek binmeye çalıştık.

Bir gün arka taraftan şoför'e bağıran kişi ile şu tartışmayı yaşadım:

Kişi otobüste benden daha arkalarda ben ise orta kısımdayım. Arkadaş bağırmaya başladı:
Kişi: Kaptan, otobüsün üst katını açta oraya çıkalım bari... Sanki yer var da. Birbirimizin üstüne mi binelim burada.
Aziz: (Bu esnada bir kızın, adamı geçerek arkaya ilerlediğini görünce ben de ilerlemeye başladım çünkü adamın ardında en az beş kişilik yer vardı, abartmıyorum) Pardon, geçebilir miyim? Çünkü arkada hâlâ yer var...
Kişi: Nereye yer var, birbirimizin tepesine çıkacağız biraz daha...
Aziz: Beyefendi, bakın şuraya, daha en az üç kişi gelebilir bu tarafa..
Kişi: Konserve mi bu otobüs mü? Tepe tepeye olduktan sonra ne anlamı var...
Aziz: Otobüsün ön tarafına bakın. Ortadan ön kapıya doğru koridorda kaç kişi olduğunu sayın. Ortadan arka kapıya doğru koridorda kaç kişi olduğunu da sayın. Sonra benimle konuşun yer yok diye. Siz üşeniyorsanız ben söyleyeyim, orta kapıdan öne doğru 34 kişi var otobüste, ortadan arkaya ise 12 kişi siz hangi yerden bahsediyorsunuz? Biraz saygılı olun ön taraftaki insanlara...

Tartışma burada son buldu ancak durum böyle. Sizden de ricam dolu otobüsleri gözlemleyin. Otobüsün arka tarafı ön tarafdan en az iki kat daha tenhadır...

Velhâsıl, yukarıdakileri yapmayan bir çok kişi olduğunu biliyorum ama çok genel bir yorum yapabilirim: Eğer toplumsal konularda "Avrupa'da böyle mi yahu?" diyebiliyorsanız bilin ki, bu bizim suçumuz.

Bence boş konuşmanın bir alemi yok.

16 Aralık 2010

Earth Observations

Perşembe, Aralık 16, 2010
Son başvurusu bugün olan Uluslararası Uzay Kongresi, Gençlik Paneli'ne olan başvurumu son dakika itibari ile yapmış bulunmaktayım.

Güney Afrika - Cape Town'da yapılacak olan Uluslararası Uzay Kongresi'nin bu yıl için Gençlik Paneli konusu "Gelecek Nesil'in 21. yy'daki yer gözlemleri ile ilgili görüşü". Bir süredir ne yapabilirim derken bugün akşam uykusunda fikir birden parladı ve ben de başvurumu göndermiş oldum.

Başvuru videom aşağıdaki video, fikirleriniz görüşleriniz varsa başım üstüne... Umarım ilk turu geçer, ikinci tur için bir şeyler yapabilirim. Tabii, hedef Cape Town.... 


14 Aralık 2010

Seyahatnâme-cik - N

Salı, Aralık 14, 2010
Seyahatnâme-ciklerimi yazıyordum bir ara. İşte onlara devam edeceğim. Çok taze olmayacak ama Kore, Japonya, Almanya, Çek Cumhuriyeti, Sırbistan, Makedonya ve Yunanistan yazılmayı bekliyor.

Toparlayıp geliyorum...

Igualdad

Salı, Aralık 14, 2010
Igualdad adında, hayvan haklarını koruyan bir kuruluş varmış Bugünlerde ellerinde hayvan cesetleri taşıyarak eylem yapmışlar. Anlamadığım tek nokta, bir hayvanın ölü bedenine saygı göstermek de hayvan haklarından değil midir?

11 Aralık 2010

Külliyen Yalan - I

Cumartesi, Aralık 11, 2010
24 Saat

Bir astronom olarak başlangıç için bu konuyu seçmem doğal olsa gerek. Gün meselesinden bahsedeceğim size. Gün meselesi de ne demeyin. İnsanların neredeyse %95'i Dünya'nın kendi ekseni etrafındaki dönüş süresini yanlış biliyor.

Yine dediğim gibi, bu yanlış, bize böyle öğretilmesinden dolayı kaynaklanıyor. Peki gelelim yanlışa ve gerçeğe...

Dünya'nın kendi ekseni etrafındaki dönüş süresini insanlara sorduğumda aldığım ilk cevap istisnasız 24 saat oluyor. Buna bağlı olarak bir soru daha soruyorum: Bir gün nedir? 

Bu soruya da verilen cevap çok gecikmiyor: Dünya'nın kendi ekseni etrafındaki bir turu...

İki cevabın da tabii ki yanlış olduğunu vurgulamama gerek yok. Peki nasıl oldu da böyle öğrendik? Şöyle açıklayayım; bir gün 24 saattir. Bunda hiçbir yanlış yok. Problem bize bir gün tanımının yanlış öğretilmesinde çünkü bir gün, tanım olarak iki gün doğumu arasında geçen süre yada başka bir deyişle Güneş doğduktan sonra tekrar doğuya gelmesine kadar geçen süredir.

Dünya kendi ekseni etrafında 23 saat 56 dakika 4,1 saniyede döner. Kısaca açıklamak gerekirse, Dünya kendi ekseni etrafında döndüğü süre boyunca Güneş etrafındaki yörüngesinde de ilerlediği için her gün Güneş 4 dakika geç doğar. Bu bizim yaz ve kış aylarında farklı takım yıldızları görmemizin temel sebebidir. Aynı zamanda burçların da oluşumu bu şekildedir.

Bir noktayı daha açıklamak gerekirse; Dünya'nın kendi ekseni etrafındaki hareketi sonucunda günler oluşur. Bu günler'in neden oluştuğunun sebebidir ancak bir günün tanımı değildir.

Eğitim sistemimizde halen Dünya kendi ekseni etrafında 24 saatte döner diye öğretilmektedir. Zira bunun temel sebebi günümüz öğretmenlerinin araştırmaktan yoksun bir şekilde, babadan kalma bilgiyi aktarmasından kaynaklanır (aksini yapan çok kıymetli öğretmenlerimiz de var).

Küçük gibi görünse de yanlış bilgi, başka yanlışlara da gebedir....

Külliyen Yalan - N

Cumartesi, Aralık 11, 2010
Öğreniyoruz... Hayatımız boyunca öğreniyoruz. Fakat acaba doğru mu öğreniyoruz?

İşin açığı kaygım, neyi nasıl öğrendiğimiz değil de, bize neyin nasıl öğretildiği...

Bir seriye başlıyorum yine, bize öğretilen yalanlarla ilgili. Bazısını çoğumuz hâlâ gerçek zannediyor. Bazısının gerçeğini öğrendik ancak geçiş aşaması belki de kolay olmadı.

İşte tüm bu, birazcık gerçekleri, birazcık da eğitimimizdeki sorumsuzlukları ve yanlışları ortaya koymak için...

Instagram

En Son Yazılar

recentposts

Ne İzliyorum?

StZiza